Sahte

Sahte; tesadüfler gibi, biz gibi belki ben gibi

Biteviye boş konuşurduk, vakitlice seni göreli

Ben düzelmez avare, sakın koşma diyemem ki

Doluyum bilen bilir. Ki boşalmaz dudaklarımdan gam

Kendimi bilmezliğim pistir. Tanımam hiç kimseyi

Saatleri takip edemezken, günler geçiyor arkada

Niyetlere hüküm verirken ben, doğru olamadım

Yanlış anladılar beni, düzeltmedim

Durmamın veya gitmemin önemi yoktu onlar için

Ben ise hiç olmak istemedim

Şimdi ise bilmez davranıp, sahte oyunlar oynadım

Yoktu kemale ermemin yolu ki istedim

Ben seni en çok kendimde sakladım

Çocukluğumda gördüğüm güzel bir düştüm

Ne yaptın diye sorma koştum, koştum, koştum… 

Bazı Vakitler Geceye Dayanırdı

Daha çok şey anlatmak için susardım

Yıkılır mı bilip düşünmezdim, tahtlarım

Issızdı çevremiz

Doymalık umutlarımızdı azığımız

Ardına bile bakmazdı oysa’larımız

Öyle ya çokları gelip gitmişti bizden evvel

Salalar selamlarımıza karışalı beri

Kalmamıştı eski neşeler

Biz ki umursuz yürümez miydik?  

Ne oldu da devalar peşinde koşar olduk

Canımız yandı hem de çok

Ta böğrümüze dayandı

Avutulacak yaşta gelip geçmiş

Sıkışırdı içimiz böyle böyle

De hadi gün geceye dayandı

Gelir dediklerimizi bekledik

Şimdi avucumuzda ne kaldı 

Muteber

Şimdi batıyorum yavaş yavaş

Aldırışlar pek muteber

Saklanışlar en derin

Ve kaçışlar uzak mı uzak

Sıkılmışlık ki en doğusu gibi dünyanın

Ortadoğu gibi kurak mı kurak

Yalvarır mı bilemem

Çıkılmaz mı olmuş her durak

Ve şimdi seher olsa da gidebilsek

Bu kaçılası kaçıncı otak

Sızılı bir türkü gark olurken içime

Gözlerim buğulu

Ve bu kadar heyecan gönlüme yasak. 

Boşluklarım

Doldurdukça doldur bardağını kana kana iç

Bu senin en helalin doyma asla

Yadırgadıkların bir yana

Üzerinde öyle olduramadıkların var ki

Ya altından kalkamadıklarına ne demeli

Demir gibi duyguların var dostum

Kesmeli duş aldığın su tenini

Olduramayacağını bile bile kapılmalı en yakın bulduğun nehre kendini

Düşüncesizce üryan duygularımız ve günahlarımız

Tence kardeşçe kaçıncı dansında kim bilebilir

Kim bilebildi anlat o halde

Diline ket vuran onca hece nasıl oynaştı senle

Kibirce ve büyükçe kendinden bir tutam at küçükçe

Sen ve biz olduramadık dostum

Yakalayamadık güneşin doğuşunu

Sabahlara bilmem kaç satır var daha

Bir güne daha, iç gıcıklayan sadık dostlarına daha selamlar

Ben erken çıkarım kaçarım ki bulamazsınız beni

Kendi boşluğumda aradığım insanları bulamamak ne büyük acı! 

Babam

Vakitlerimizi bol gördüğümdendi aldırmaz duruşum

Bir bilebilseydin aslında ne çok şeyimmişsin

Vakur bir bilmişliğin olurdu hep üstünde

Ben o denli uzaktım sana bir fiil

Yaklaşmazdım geçmiş ve kendimce nedenlerimden ötürü

Çok geç anlamıştım sevdiğini bile

Burun sızlatır insana gerçeklik buğusu

Yanındaydım o gün ve gece gördüğünü de biliyorum

Kızma bana senden çok ağladım ilk sefer

Şimdi uzaksın ki senden dünyalıklarımız kaldı geriye

Yaşayacağız! Yaşayacağım ki

Arkada üzülenlere senden bir armağanım artık  

Beni bunca dünyaya bulayıp gittin be

Ölmek!

Ölmek! Kim bilir hangi cenginde hayatın

Zevke müritliğimizin utancın da

Bitap susamış, hayatı duyarken içinde olamamış

Beyhude ve beynelmilelliğin den utanmış

Hayatının herhangi bir dakikasında onu hiç tanıyamamış

Aldanmış ve olmak istenmemiş gibi

Sefalar dan uzak cefaya bulanmış

Tek ve baki olabileceğine inanmış gibi

Hangi sureti alıp takmalıydı şimdi

Dürüstlüğe inancı kalmamışçasına titreyerek elleri

Bir kadına aşkın ne çok yakıştığını da bilirdi

Oysa mantığın aşka takılı kalmış ilmeği

Hissiyatsız lığından korkarken, bahtsızlığına ne demeli

Neyin tekrar edilmeyeceğini bilmeden, hatalarla yaşamanın ne anlamı var.  

Tahayyüllerimiz

Şimdi tahayyül ederken koca bir geleceği

İçinde tatbik edemezken sen beni

Ben şimdi hep tahammüle gebe yaşıyorum

Biz bozuk muhakemelerimizle doğru aklımıza güveneduralım

Hayatlarımız geçmeye, anlamlar kaybolmaya yakın

Oysa ne kadar soru var kafamızda durunda bir bakın

Yıkılıyoruz ki kuruntularımızdan büsbütün

Arkada sittin hece hep diyemediklerim kaldı.  

Heyhat

Önemi kalır mı artık?

Bir parça ömür alamadıktan sonra geride

Uzak geçmişten öte, yakın gelecek korkuturken birde insanı

Saplanıp çıkamazsın öyle kolay günahlardan

Kendi günahsızlığına, aklanmalarına selamlarım bilmukabele

Velhasıl hissetmek öylesine derinden ve içten

Kaçışlarının örtüsü olmaya yetecek mi?

Düzgün ve toplumun istediği gibi yaşayacaksın

Oysa kaçışların ve içinde bir ben olacak

Sığamayacağın, yakınsayamadığın yırtmak istediğin hayatında merakların olacak

Alışadururken insan onca şeye

Bilemediklerine karşı kin ve nefretin artacak

Evhamlı analara dönüşeceksin

Hayat senin adına senin planlarını çoktan çizerken

Beklentilerini başkalarına bırakacaksın

Oysa bu renksizliği yırtmıştım ben

Kendi renksizliğimle birlikte durmuştum da korkmamıştım

Yüreğimi koymuştum ki heyhat o ne yürek

İnanmadılar, ki beklememiştim aynı yürekliliği 

Bir Göç Şarkısı

Davetkâr bakışlar sezdim, nefsanî canavarlıklar adına

Uzaktım bir fiil, istemedim.

Ben ki kendi yel değirmenlerimle bitirememişim savaşımı

Başka cepheler açmak nedendir ki?

İnsanına hayli uzak bir ege kıyısını hayal eden romantiklerden olamadım

Gerçekler gözlerime vururken büyük dolu taneleriyle

Benim vücutsuzluğum ve hayalperestliğim bir tek bizeydi

Ayaklarım sağlam basabilmek adına yere topuklarımı daha kaç kere vurmalıydım?

Artık onsuzluğun hüküm gezdiği şehirlere gidebilmek

Belki de yâd edip eskileri kendi geleceğime ket vurmak istedim

Belkili ihtimallere sığmayacak kadar genişlerse eğer insan

Bir fiil, ikinci elden mutluluklara da eyvallah diyebilirmiş

Bize sevap olmuş tenlerin ışıltısını şimdi nerden duyardık?

Kim anlatabilirdi ki bu hazzı bize?

Artık gitmelerle gelmelerin arasındaki mesafe bile azaldı

Büyük insanlığımızdan geriye söyle ne kaldı?

Daha ne kadar pespaye edebilirdik kendimizi insanlara?

Suçlu aramıyorum bilirsin, Artık olmayacağım için yerimde   

Günahlarımızı sırtlayabilirim, kendi matem'ime göçe bilirim.    

Tükenmeyebilmek Adına

Hissiyat eksikliği dedi doktor

Eksikmişim dünümden hallice

Beykoz sırtlarında beğendiğimiz ev kadarda yalnız

Gitgide hissizleşen bedenim de, umut emarem kalmamış

Geçmişin salt yakıcılığı geleceğime sıçramış

Yakınmış bu hastalığa yenilmem, İlacıda kalmamış

Niçin dedim, niçin içimde geleceğe yer kalmamış?

Oysa onun derdi başkaymış, Bej rengi tabakasında hiç sigarası kalmamış.